01) Winston’s kennismaking

Toen die mevrouw eenmaal binnen was voelde ik me niet op mijn gemak.
Ja er hing al een drukke energie in huis want een van mijn gezinsleden had een hockeywedstrijd.

Ik vind het allemaal ook nogal spannend.
Ik woon hier maar pas twee maanden en daardoor heb ik tijd nodig om te wennen aan al die nieuwe dingen.

Weet je wat wel fijn is? Dat die mevrouw mij totaal geen aandacht geeft.
Gelukkig iemand die niet meteen iets wat van mij wil.

Pffff, eindelijk is het rustig in huis. Dat duurde lang zeg!
Gelukkig is iedereen is nu weg behalve die mevrouw.
Ik snap haar niet zo goed, want in plaats van op de bank te zitten zoals alle mensen doen is ze op de grond gaan zitten.
Raar mens!

Maar wacht, het wordt nog gekker want mijn vrouwtje neemt plaats naast haar op de grond. Ze kletsen met elkaar maar negeren mij.
Mmm… Vreemd, misschien moet ik eens op onderzoek uit om te kijken wat hier aan de hand is.

Heel voorzichtig kom ik wat dichterbij en snuffel wat aan haar benen.
Dat ruikt eigenlijk best ontspannen. Maar waarom negeert ze mij?
Wacht! Misschien wil ze wel spelen! Snel haal ik mijn favoriete speeltje.
Met mijn speeltje in mijn bek loop ik weer terug.

Jeeeeej, gelukt! De mevrouw speelt met mij!
En ik mag ook nog eens bepalen welk spelletje we doen!

Gaaf dat ik zelf het initiatief mag nemen!
Mijn hele lijfje trilt van blijdschap.
Huh, wat gebeurt er nu? Die mevrouw gaat weg en het is opeens heel stil in huis.

Moe, blij en voldaan van mijn avonturen krul ik mezelf lekker op in mijn mandje. 

Als ik in slaap val droom ik dat die mevrouw nog een keertje met mij komt spelen…