05) Luca’s hormonen

We kwamen bij het veld aan en ik voelde me heel lichtpotig, het was net alsof ik zweefde.

Juf Jol deed mijn bench open en ik liep in één streep het veld op.
Ik steek mijn neus de lucht in en op het moment dat ik diep inadem drentelen de lentegeuren zo mijn neus binnen, heerlijk!
Mijn staart begint er automatisch van te kwispelen. Vrolijk huppel ik verder.

Wat is dat daar?
Oh wauw, een bruin labje en wat een knap meisje is dat zeg!
Voor ik in de gaten heb wat er gebeurt ren ik naar die knappe verschijning toe en duik ik boven op haar.
Alleen heb ik niet door dat zij niet zo dol is op mij als ik op haar.
Zij vindt het helemaal niet leuk en laat dat luidruchtig en piepend weten aan me.
Ik zweef echter in mijn eigen zevende hondenhemel en zie momenteel alles door een hele andere bril, dus wat ze ook doet ik hoor en zie het niet.

Langzaam kom ik weer een beetje in de normale wereld terug.
Fuk, wat is er toch met mij aan de hand?
Als ik linksaf wil dragen mijn poten me gewoon naar rechts.
Ja sorry, voor mijn taalgebruik maar er gebeuren zoveel gekken dingen waar ik niets aan kan doen en ik voel me ook zo raar.
Super blij en enthousiast zonder remmingen.
Alsof ik het niet zelf ben en niet zelf doe allemaal.
Ik stuiter alle kanten op en hoewel ik in de verte Juf Jol wel wat hoor zeggen weet ik eigenlijk helemaal niet wat ze zegt.

Alle vriendjes zie ik ineens met hele andere hondenogen en ben de hele tijd alle soortgenootjes aan het bestijgen.
Dat is toch gek. Dat ik de hele tijd bovenop ze spring. Ook als ik het in mijn hoofd niet wil doe ik het toch. Met als gevolg dat er een aantal soortgenootjes ook écht heel boos op mij worden.

Eentje wilde me zelfs herhaaldelijk een echt flinke knauw geven.

Gelukkig kwam op dat moment Juf Jol mij ophalen.
Ze was lief en zei tegen mij dat ik er ook niets aan kan doen.
Het was eigenlijk wel fijn dat ze me aan de lijn deed en me meenam naar de bus.
Het gekke was dat op het moment dat ik met haar bij de bus was ook alle onrust uit mijn lijf was en ik me weer helemaal als mezelf voelde.
Toen ik braaf in mijn bench ging liggen kreeg ik ook nog eens een overheerlijke bullenpees.

Nadat alle rust weer was teruggekeerd bij mij én bij al mijn soortgenootjes, mocht ik nog even alleen met Juf Jol spelen op het veld.

Dankjewel Juf, voor jou begripvol handelen…