06) Sam na haar loopsheid

Ein-de-lijk, daar is Juf Jol weer!

Wat heb ik haar gemist zeg.
Ze stopte wel telkens bij de buren maar nooit meer bij mij.
Zou ze boos op me zijn?
Maar wanneer Juf Jol de deur opendoet roept ze me even vrolijk zoals altijd.
Jeeeeej, ze is er dus écht weer voor mij!
Heel mijn lijf schudt door elkaar, zo blij ben ik.
Zonder na te denken spring ik, hup, de bus in.
Ik kan niet wachten om weer rond te rennen en gek te doen op het veld.

“Kom op Juf Jol, schiet eens op, “blaf ik naar haar.

Na een eeuwigheid wachten gaat dan eindelijk de deur weer open.
Even weet ik niet wat ik moet doen.
Het liefste wil ik de bus uit sprinten, over het hek springen en rondvliegen over het veld.
Maar ergens vind ik het ook wel weer spannend.
Het is zo lang geleden. En kennen de andere hondenvriendjes mij nog wel?
Ik besluit nog even in de buurt van Juf Jol te blijven.

Maar zodra ik door het hek kom en het groene veld voor me zie ben ik niet meer te houden en sprint ik er vandoor.
Mijn lijf stuitert en ik spring en hup van blijdschap.
Zelfs mijn soortgenootjes zijn blij dat ik er weer ben.
Al laten sommige soortgenootjes dat wel heel overdreven weten.
Ze lopen de hele tijd achter me aan en duwen de hele tijd hun neus tegen mijn achterkantje aan.

“En nu is het genoeg!” Grom ik als nummer vijf aan mijn achterkantje snuffelt.
“Ik snap dat jullie me gemist hebben, maar dit gaat wel erg ver! Stop daar mee!”

Maar niet één soortgenootje hoort mij.

Ze gaan maar door, dus Ik loop met een brede boog om de anderen heen.
Ook dat helpt niet en onzeker ga ik zitten.
“Zo, dan kunnen jullie niet meer aan mijn achterkantje snuffelen” blaf ik.
Maar zelfs dat lijkt niet te helpen dus maak ik me zo klein mogelijk.

“Juf Jol ik wil naar huis!” piep ik en net als ik denk dat ze me niet heeft gehoord roept ze me.
Pffff, gelukkig! Ik sprint naar haar toe en meteen voel ik de rust die Juf Jol me geeft.
Ze duwt wat vervelende neusjes weg en praat ondertussen zachtjes tegen mij.
Nu ik bij Juf Jol ben gaan de anderen weer het veldje op.
Als ik tot rust ben gekomen heb ik eigenlijk ook wel weer zin om nog even rond te snuffelen.
Dus slenter ik wat verder van Juf Jol vandaan.

Net als ik denk dat het nu wel goed gaat, komen er weer van die opdringerige soortgenoten naar me toe.
Nu ben ik het zat!
Verdrietig loop ik naar het hekje toe en wacht daar tot Juf Jol me ziet zitten.
Gelukkig duurt dit niet lang en ze brengt me naar de bus waar ik een extra aaitje achter mijn oortjes krijg en ook nog eens een hele lekkere kluif.

Hé hé… Met een zucht en mijn kluif ga ik lekker liggen en kom ik helemaal tot rust.

Dankjewel juf, voor jou beschermend handelen…