08) Xena’s bezetenheid

Zodra ik de bus weer de straat in hoor komen ben ik niet te houden.
Op het moment dat de deur wordt opengedaan spring ik van blijdschap… Boem! Zowat in de armen van Juf Jol.

Eindelijk gaan we weer naar het veld. Zou ik weer zo’n mooie stok kunnen vinden?
Vorige week kon Juf Jol alleen nog niet met stokken gooien.
Oh en andere soortgenootjes? Snuffelen? Rennen?
Pffff boeie! Juf Jol is er toch.
Dus ga ik haar vandaag leren stokken te gooien!

Zodra ik door het poortje ben zie ik de perfecte stok liggen.
Jeeeeej! Hebben!
Trots ren ik met de stok in mijn bek naar Juf Jol om hem aan haar te laten zien.

Maar wat is dat nou? Ze ziet me niet eens. Net als vorige week loopt ze gewoon weer door. Alsof ik niet besta!
Pffff… Echt, wat een ontzettend dom mens is Juf Jol!
Had zo gehoopt dat ze nu wel zou gaan gooien.
Wacht, misschien snapt ze het spelletje nog niet helemaal.
Ik probeer het gewoon nog een keer.
Potverdorie… Nu doet ze het wéér!
Nou nog één keer proberen dan.
Voor de laatste keer dartel ik met de stok in mijn bek naar juf Jol.
Nou ja zeg! Ze loopt gewoon door!

Teleurgesteld en een beetje verdrietig ren ik zonder stok naar Juf Jol.
Huh? Ze geeft me aandacht.
Ze praat lief tegen mijn en ik krijg aaitjes. Dat is fijn!
Vrolijk en gerustgesteld ren ik daarom weer terug naar mijn stok.
Vol vreugde breng hem weer naar Juf Jol.

Wat de fuk… Nu loopt ze alwéér van me weg!

Pffff… Sta ik dan, met mijn perfecte stok.
Wel gek, want voor alle andere soortgenootjes heeft Juf Jol blijkbaar wel tijd.

Ik besluit mijn stok te laten liggen om neushoogte te gaan nemen bij mijn soortgenootjes.

Ik voel dat een soortgenootje wil spelen. Wat leuk!
Hij besnuffelt mij.
Ik besnuffel hem.
Heel eerlijk, ik vind het stiekem eigenlijk best wel leuk.
Mijn soortgenootje zakt zelfs door zijn voorpootjes.
Zonder twijfel ga ik in op zijn uitnodiging om te spelen.

Ik begin me steeds meer te beseffen dat die stok helemaal nog niet zo bijzonder is.
Dat ik mezelf ook heel goed zonder die stok kan vermaken.
Snuffelen in het gras. Ravotten met soortgenootjes.
Ik was echt even vergeten hoe leuk dat dat was.

Moe en tevreden word ik weer naar huis gebracht.
Eenmaal in mijn mandje denk ik aan wat ik heb geleerd en hoe leuk dat was.

Ik moet dan toegeven dat Juf Jol helemaal zo dom nog niet is.

Dankjewel Juf, voor jou leerzaam handelen…